20 oktober 2020

Lockdown

HillieVeenema

Sinds deze week zitten wij Nederlanders weer in een lockdown; weliswaar gedeeltelijk, maar toch: LOCKDOWN. Het is een woord dat we, toen Henk nog leefde, nooit hoorden, een woord dat nu een woord is geworden all over the world. Want niet alleen wij Nederlanders kennen, horen en gebruiken dit woord nu bijna dagelijks, ook in vele landen om ons heen en in vele landen in andere werelddelen wordt het woord gebruikt en zijn er regels die daarbij nagevolgd moeten worden. Bij ons wordt er bijvoorbeeld geadviseerd om zoveel mogelijk thuis te blijven.
Eigenlijk merk ik daar zelf niet zoveel van. Ik was al jaren veel thuis, samen met Henk en de jongens. Iets dat alleen maar meer werd naarmate de ziektejaren toenamen. We gebruikten hiervoor nooit het woord lockdown. Voor ons waren het jaren waarin we met z’n vieren heel bewust bezig waren met leven; met het genieten, genieten van elkaar. ’s Avonds bijvoorbeeld, eerst bij het jeugdjournaal, later bij het grote-mensen-journaal, een kopje thee drinken met wat lekkers erbij. Iets dat ook nu, vandaag de dag, nog door ons alle drie wordt gedaan. We verzamelen ons elke avond om 20.00 uur op de bank, voor de TV. We drinken thee, eten fruit en natuurlijk iets lekkers. Het lijkt zo simpel en is het eigenlijk ook. Voor ons is er niet zoveel veranderd, alleen dat Henk er niet meer is, dat is wel een heel groot gemis.
Wat nu ook wel anders is t.o.v. de afgelopen jaren, is dat het nu voor iedereen geldt om zoveel mogelijk thuis te blijven. En ik denk dat niemand daar op zit te wachten. Zelf zat ik er jaren geleden ook niet op te wachten toen het ons overkwam en Henk de diagnose ‘ongeneeslijk ziek’ kreeg. Het was een ware mokerslag, we waren echt en erg van slag. Het was Henk die, nadat we 3 dagen verdoofd en lamgeslagen voor ons uitkijkend op de bank hadden gezeten, zei: “We pakken de draad van het leven weer op, lang genoeg getreurd”.
Tuurlijk was het niet gemakkelijk en toch ben ik blij dat we het gedaan hebben. Want niet alleen Henk verdiende een zo mooi mogelijke tijd, ook de kinderen verdienden een zo mooi mogelijke jeugd. We wisten dat het een tijd zou worden die we nooit meer over zouden kunnen doen. We wisten niet hoe lang die tijd zou duren, dat maakte de toekomst onzeker.
Nu terugkijkend op ons leven van de laatste jaren kan en durf ik te zeggen dat het ons aardig gelukt is. We waren veel thuis, we hebben genoten van en met elkaar; met een lach en een traan.
En nu is dat voorbij. Nu is er geen Henk die nog bij ons is en ons door deze lockdown heen sleept. Nu moeten we het zelf doen. We verzamelen ons elke avond gewoon op de bank, straks ook. Met een lekkere tompouce, een kop thee en Wie Is De Mol op TV, een programma dat we van Henk geërfd hebben.

Wij wensen jullie een lockdown toe waar jullie later met een goed, warm en liefdevol gevoel aan terug kunnen denken. Wees lief voor elkaar en geniet van het leven (zoals Henk ook gedaan heeft).

 

Lieve groet,
Hillie

 

Lees ook de andere blogs van Hillie:

Hillie Veenema
Eenzaam en alleen
2 november 2020 Eenzaam en alleen Soms voel ik me eenzaam en alleen. Nadat ik ‘LOCKDOWN’ geschreven en verzonden had, werd alles nog een graadje...
LOCKDOWN
20 oktober 2020 Lockdown Sinds deze week zitten wij Nederlanders weer in een lockdown; weliswaar gedeeltelijk, maar toch: LOCKDOWN. Het is een woord...
De R zit weer in de maand
21 september 2020 De R zit weer in de maand Het is al weer een paar maanden geleden dat ik jullie op de hoogte bracht van het overlijden van Henk,...
Wegwerkzaamheden
27 april 2020 Wegwerkzaamheden Het heeft even geduurd voordat ik weer achter de computer ben gekropen en een blog schrijf....
Aan de beurt
27 mei 2019 AAN DE BEURT Soms vraag ik me af: “Wat gebeurt er allemaal?” Heette mijn laatste blog ‘Shine’; de glans daarna was de er snel...
Shine
4 februari 2019 SHINE SHINE! Soms weet ik niet waar ik moet beginnen of waar het einde is. Soms lijkt het leven een opeenstapeling van turbulente...
Nazomeren
18 september 2018 NAZOMEREN Ik geniet. Ik geniet van de zon, van de nazomer, van het leven. Drie maanden geleden had ik niet gedacht dat ik nu weer...
Banen
11 juni 2018 BANEN Op de middag dat er een grote doos met hersentumor magazines bij ons bezorgd werd, de warme middag waarop het onweer losbarstte,...
Kansen
22 mei 2018 Kansen De eerste MRI, na drie kuren chemopillen, is gemaakt en laat een positief resultaat zien. De tumor is niet gegroeid en vervolg van...
Balans
3 april 2018 BALANS En dan zijn we alweer een kleine maand verder. De tijd staat niet stil. ’s Avonds is het al weer een uur langer licht, onze...
Doet ie het of doet ie het niet?
7 maart 2018 Schreef ik de vorige keer dat de angst er weer in zat na die onverwachte epileptische aanval, schreef ik dat het voelde dat het zwaard...
Gewoon
13 februari 2018 2018 begon zo lekker rustig. We stapten over de drempel het nieuwe jaar in. We waren na de relaxte kerstvakantie weer opgeladen en...
Time flies
16 januari 2018 De tijd vliegt. De laatste keer dat ik mijn belevenissen met jullie deelde was in 2017. Om precies te zijn 11 december 2017, nu al...
Een kleine wereld
11 december 2017 De dag waarop ik mijn laatst geschreven blog opstuurde naar STOPhersentumoren, ervaarde ik de kleinheid van de...
De dag waarop de paden samen kwamen
9 november 2017 In mijn laatste blog gaf ik jullie inzage in mijn brein. Ik schreef dat ook ik mag aangeven wat ik nodig heb, dat ik grenzen mag...
Therapie
10 oktober 2018 Ik ben weer gestart met therapie. Heb inmiddels twee gesprekken gehad met een psycholoog. In mijn vorige blog “Stilte” gaf ik...
Stilte
12 september 2017 Ik verlang intens naar STILTE. Stilte om me heen, stilte in mijn huis, gewoon stilte en dan overal. Er gebeurt te veel. Het is...
Mijn zus.
31 juli 2017 Schreef ik de vorige keer een blog met de titel: “Morgen kan alles anders zijn”. Eindigde ik met het woord GENIET, niet wetende dat...
Morgen kan alles anders zijn.
17 mei 2017 Gisteren was vandaag nog morgen. Ik zat samen met onze oudste zoon aan tafel te ontbijten toen Henk opeens beneden stond en vroeg: “Heb...
Krenten in de pap.
2 mei 2017 Vorige week was het weer zover: We gingen samen met het gezin van mijn zus een weekje op vakantie. Dit jaar voor het eerst zonder hun...
Memories.
11 april 2017 Toen de hersentumor in 2011 in ons leven kwam, was ik in eerste instantie gefocust op het ‘aangaan van de strijd’ tegen de...
Verborgen talenten.
23 maart 2017 Soms komen er opeens ‘talenten’ bovendrijven waarvan je het bestaan nog niet kent of waarvan je niet meer weet dat ze bestonden.Zo...
Wat is wijsheid?
5 maart 2017 Vorige week was Henk weer aan de beurt. De controle MRI scan werd gemaakt en de uitslag volgde. Voorafgaande aan het uitslaggesprek had...
Om elkaar heen lopen.
9 februari 2017 Vorig jaar had ik opeens een gevoel van “Ik zit niet meer met plezier in onze woonkamer”. 10 jaar geleden hadden we het huis...
Benjamin.
19 januari 2017 Schreef ik de vorige keer over de 365 dagen die voor ons liggen in 2017, waarvan we nog niet weten wat er gaat gebeuren, een dag...
Welkom 2017.
3 januari 2017 2016 al weer voorbij, met een extra dagje. 2017 is begonnen, met een extra seconde. Het is druilerig weer. We hebben nog een weekje...
Volg je hart.
14 december 2016 Onze jongste zoon heeft morgen een boekbespreking. Ik was zojuist toehoorder van zijn verhaal. Hij deed het, in mijn ogen, erg goed....
Leef je mooiste leven.
28 november 2016 Een aantal weken geleden hadden we de afspraak met de neuroloog i.v.m. de uitslag van de MRI en reden we in de ochtenduren richting...
Patat.
16 november 2016 “Vanavond eten we gewoon patat”, een uitspraak die in ons huis met regelmaat gezegd, gehoord en uitgevoerd wordt. Iets waar...
De tijd.
3 november 2016 Zomertijd verandert weer in wintertijd. Ik vraag me vaak af: “Waar blijft de tijd?”.Hier is het inmiddels 5 jaar geleden dat de...
Mijn eerste keer.
26 oktober 2016 Het was eind jaren negentig. Ik was al een aantal jaren met veel plezier werkzaam als fysiotherapeute in de kinderrevalidatie. Ik gaf...
Toen was geluk heel gewoon...
13 oktober 2016 We zagen elkaar in 1997 voor het eerst. Henk werd aangenomen als planner in het revalidatie centrum waar ik al 3 jaren werkte. Henk...
Baaldag
2 oktober 2016 Vandaag is zo’n dag….Een baaldag! Grrrrrrrrr, ik wilde dat ik mezelf achter het behang kon plakken. Nee, ik wilde dat ik in m’n...
Gewoon, omdat het kan...
23 september 2016 Sinds de hersentumor in ONS huis is komen wonen (september 2011), schrijf ik met regelmaat naar een groep familie, vrienden en...
Pin it

Voer actie

Maak gratis en binnen een paar minuten een totaal eigen actiepagina met betaalmodule aan.

Laat iedereen zien waar je voor gaat en begin online donaties te werven op www.STOPhet.nl

StopBrains STOPhet actie voor stophersentumoren hersentumor onderzoek

Lotgenoten contact

Het is fijn om met anderen te praten die in soort gelijke situaties zitten.

facebookicon

STOPhersentumoren.nl heeft daarvoor de grootste lotgenoten contact groep. Klik HIER om daartoe toegang te krijgen.

Blogs

Lees de verhalen van onze bloggers, mensen die allemaal iets te maken hebben met hersentumoren.

Wat maken zij mee?
Van patiënt tot naaste, van onderzoeker tot arts. Iedereen kan bloggen. Lees of blog je met ons mee?

Klik HIER om naar de bloggers toe te gaan.

   logo hersentumor blogger blogs stophersentumoren